Ana içeriğe atla

Yayınlar

Nitelikli

Aidiyet

Kendim olabilecekken ben hariç herkes olmayı seçtim. Oysa herkes bir ben'e dahil değilmiş.
Gökyüzünden kapılar açıldığında tüm o maviliklerin içinde beliren teni ışık bir kız var. Saçlarının yeşili uçlarından yosun bağlamış. Elinde ne olduğunu hep karıştırıyorum. Altından bir anahtar? Bir demet bahar çiçeği? Gözleri ne iriydi! Şeftalimsi dudakları istersem oyun oynayabileceğimi söylemişti. Bense yaramaz çocuklar gibi kırlarda koşmayı seçtim.

Her yere gidebilecekken ben bekledim, durmak akan nehirleri izlemenin en kolay yoluydu. Öğrendiğim en önemli şeyse herkesin ne yapmam gerektiği hakkında ne çok fikri olduğuydu. Ayaklarım betona dönüştüğünde elinde çekiçle geleceğini düşündüm. Şimdi bir sütunum. Duvarlarıma yabancıların adı yazılı.

Yine de güneşin tatlı bir kızıllığı var. Çayırlar uzamışken polenlerin peşinden koşmak çok taze geliyor kulağa. Ayaklarım kirleniyor. Hüznümden ağlıyorum. Güneşin sere serpe serilmiş tohumlarına, yüzüme bulaşabileceğini düşünmediğim bir sıcaklığa.

B…

En Son Yayınlar

Bir İhanetin Eleştirisi

Ölü Seviciler

Unutursam Fısılda

Dünya'nın Melodisi

Sahibinin Sesinden: Ağır Tuğla

Gecenin Paletleri

Bir Kamu Meselesi

Denemeler Çok Yaban Kaldı

Diğer Sesler: Uzak

Kayboluştaki Bulantı